8/3/2007 - Emekçi Kadınımızın 8 Mart Dünya Kadınlar Günü Kutlu Olsun

Birleşmiş Milletler tarafından 1977 yılında ilan edilen 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nün geçmişi çok eskilere dayanıyor.
Kadınların erkeklerle eşit haklara sahip olmak yolunda verdiği savaşın temsili başlangıcı 8 Mart 1857 yılında ABD’nin New York kentinde başladı. Konfeksiyon ve tekstil fabrikalarında çalışan 40.000 işçinin insanlık dışı çalışma koşullarına ve düşük ücrete karşı başlattığı grev, polisin saldırısıyla kanlı bitti. Saldırı sırasında çıkan yangında çoğu kadın 129 işçi can verdi. İşçilerin cenaze törenine 100 bini aşkın kişi katıldı.
1910 yılında Danimarka’nın Kopenhag kentinde toplanan 2. Enternasyonale bağlı kadınlar toplantısında, Almanya Sosyal Demokrat Parti önderlerinden Clara Zetkin, bu yangında yaşamını yitiren 129 kadın işçi anısına 8 Mart gününün Dünya Emekçi Kadınlar Günü olarak kutlanmasını önerdi. Kadın hakları hareketini, özellikle oy hakkını onurlandırmayı amaçlayan Kadınlar Günü önerisi oy birliği ile kabul edildi.
1975 yılında Dünya Kadınlar Yılı’nı ilan eden Birleşmiş Milletler Örgütü, 16 Aralık 1977 tarihinde 8 Mart’ın tüm kadınlar için Dünya Kadınlar Günü olarak kutlanmasını kararlaştırdı. Kadınlara eşit hakların verilmesinin Dünya barışını güçlendireceği kabul edildi.
Böylece 8 Mart, dünyada kadınların yüzyıldır yürüttüğü özgürleşme mücadelesinin kutlandığı ve kadınların güncel taleplerinin ifade edildiği bir gün haline geldi.

Kadınları Ateş Hattına Atan Milyar Dolarlık Ticarete ve Kadına Yönelik Şiddete Son” başlığıyla yayımlanan 8 Mart Dünya Kadınlar Günü raporunda, “denetlenmeyen milyar dolarlık hafif silah ticaretinin bedelini kadınların ödediği” hatırlatılıyor. Bugün dünya çapında 650 milyon hafif silah bulunduğu ve bunların çoğuna erkeklerin sahip olduğu belirtilen Uluslararası Af Örgütü raporunda, hafif silahların yüzde 60’ının özel kişilerin elinde olduğu kaydediliyor.
Merkezi Londra’da bulunan Af Örgütü ile Uluslararası Hafif Silahlar Eylem Ağı (IANSA) ve İngiliz yardım kurumu OXFAM’nın kaydettiğine göre, kadınlar ve kız çocukları da doğrudan veya dolaylı olarak silahlı şiddetten en çok etkilenenler. Tabancayla yapılan bir saldırının ölümle sonuçlanma olasılığının diğer silahlardan daha yüksek olduğu hatırlatılan Af Örgütü uyarısına göre, Güney Afrika’da her 18 saatte bir kadın eşi ya da eski eşi tarafından kurşunlanarak öldürülüyor. ABD’de, evde silah bulunması ev halkından birinin öldürülme tehlikesini yüzde 42 artırıyor. Bu risk kadınlar için yüzde 272’ye tırmanıyor. Fransa ve Güney Afrika’da kocaları tarafından öldürülen her üç kadından biri silahla ölüyor; bu oran ABD’de üçte iki. Aile içi cinayetlerde genelde kadınlar kurban, eş ya da erkek akraba katil oluyor.

AKSİ GERÇEK
Uluslararası Af Örgütü İletişim ve Kampanyalar Direktörü Dennis Searle, şu hususu vurguluyor:
“Kadınlar, cinsiyetleri nedeniyle aile içi şiddet ve tecavüz gibi belli bazı suçlarda çok daha fazla kurban olma riski altında. Kadınların genelde hafif silah satın almadığı, sahip olmadığı ya da kullanmadığı için silahlı şiddetten de son derece oransız etkilendikleri açıktır. Silahlara genellikle kadınları ve ailelerini korumak için ihtiyaç duyulduğu iddia edilir, ama gerçekler tam aksi. Kadınlar hayatlarından silahı çıkarmak istiyor” dedi.
AB’den Türk polisine kınama
“Silah Denetimi ve Kadına Yönelik Şiddete Son” kampanyalarının temsilcileri Güney Afrika-Johannesburg’da düzenlenen basın toplantısında, raporda yer alan bazı bulguları sundu. Raporun, “Silahın Kadınların Hayatına Etkisi” başlıklı bölümünde, kadınların evde, toplumda, çatışma sırasında ve sonrasında silahlı şiddette maruz kalma riskinin büyük olduğu koşullar ortaya konuyor. Ayrıca genellikle kadınların başı çektiği silahlı şiddet karşıtı kampanyalar sonucu devletlerin uyguladığı çeşitli silah denetim tedbirlerinden de örnekler veriliyor.

KANADA’DA VE AVUSTRALYA’DA BAŞARILI ORAN
Kanada’nın silahla ilgili yasaları sıkılaştırdığı 1995 yılından 2003’e kadar kadın cinayetlerinde yüzde 40 düşüş görüldü. 1996 yılında silah yasalarını yenileyen Avustralya’da, beş yıl sonra kadın cinayetleri yarı yarıya azaldı.
Brezilya yakın bir tarihte 25 yaşın altındakilerin silah sahibi olmasını yasakladı, çünkü silahlı şiddet fiillerinin büyük bir çoğunluğu genç erkekler tarafından işleniyor.

KADINLARIN ETKİN KATILIMI OLMADAN ASLA
Oxfam Britanya Şubesi İletişim ve Kampanyalar Direktörü Anna MacDonald, “Tecavüz bir savaş silahı haline geldi. Gerçek şu ki kadınlar ve kız çocukları cinsiyetleri nedeniyle evlerinde, tarlalarda ve okullarında hedef halindeler. Barış ve yeniden inşa sürecine kadınların aktif katılımı olmadığı takdirde ne güvenlik, ne adalet, nede barış mümkündür” dedi.
Af Örgütü raporunda, iyi uygulamalar temel alınarak bir dizi tavsiyede bulunuluyor:
Ulusal yasalarda kadına yönelik şiddet yasaklanmalı ve yasalar tam olarak uygulanmalı; suçlulara verilecek cezalar etkili olmalı, mağdurlara tazminat ödenmeli.
Tüm barış süreçlerine, orduyu dağıtma, yeniden entegrasyon ve ihtiyaç fazlası ve yasadışı silahların etkin olarak toplanması ve imhaedilmesini sağlayacak silahsızlanma programlarında kadınlar eşit olarak yer almalı.
Askeri amaçla üretilmiş saldırı silahlarını, insan haklarına saygılı davranılacak biçimde, çok olağanüstü koşullar hariç özel kişilerin edinmesi yasaklanmalı.

KADINLIĞIN EDİLGENLİK OLARAK ANLAŞILMAMASI
Uluslararası Hafif Silahlar Eylem Ağı’nı (IANSA) temsilen konuşan Silahsız Güney Afrika Örgütü Direktörü Judy Bassingthwaite, “Şiddet kültürüne dayanmayan sürdürülebilir geçim kaynakları yaratılmasına büyük bir ihtiyaç var. Bunun anlamı, erkekliğin silahlı şiddet, kadınlığın da edilgenlik olarak anlaşılmayacağı rol modelleri oluşturmaktır” dedi.
Silah denetimi kampanyası Ekim 2003’te Uluslararası Af Örgütü, Oxfam ve IANSA tarafından başlatıldı. Kampanyanın amacı, silahlanmayı ve silahların kötüye kullanılmasını azaltmak ve hükümetleri bağlayıcı silah ticareti sözleşmesi oluşturulması için ikna etmek.
“Kadına Yönelik Şiddete Son” kampanyası ise Mart 2004’te Uluslararası Af Örgütü tarafından başlatıldı. Amacı, kadına yönelik ayrımcılığı ve şiddeti sona erdirmek için yasaların, politikaların ve uygulamaların hayata geçmesini sağlamak.
Dünyada 639 milyon hafif silah kullanımda bulunuyor. 10 kişiye bir silah düşüyor. Bu silahlar en az 98 ülkede bulunan binin üzerindeki şirket tarafından üretiliyor. Her yıl yarım milyondan fazla insan konvansiyonel silahlarla öldürülüyor (dakikada 1 kişi). Sıkı uluslararası silah denetimine destek ve “1.000.000 yüz” dilekçesine imza için internet adresi:
http://www.amnesty-turkiye.org/silahdenetimi

KA-MER Sosyal Danışmanı Mehtap Kızılkan, dernek merkezinde düzenlediği basın toplantısında, dinleri ve ırkları ne olursa olsun dünyadaki tüm kadınların birbirine yakın şiddet türlerini yaşadıklarına savunarak, kültürel özelliklere göre şiddetin sadece nitelik ve nicelik değiştirdiğini söyledi.
Her yıl yüzlerce kadının birçok şiddet türünü birden yaşadığını belirten Kızılkan, 1997-2004 yılları arasında 12-65 yaş arası 2 bin 44 kadının KA-MER Acil Yardım Hattı’na başvurduğuna işaret etti.

Silahın namlusu kadına çevrili

KADININ UĞRADIĞI ŞİDDET TÜRLERİ
Kızılkan, bu kadınların yüzde 100’ünün psikolojik, yüzde 75.3’ünün sözel, yüzde 58.2’sinin fiziksel, yüzde 72’sinin ekonomik, yüzde 49.5’inin cinsel şiddete, yüzde 13.7’sinin tecavüze, yüzde 16,9’unun da ensest ilişkiye maruz kaldığına işaret etti.

EŞİTLİKÇİ BİR YAŞAM TARZI
Bu kadınların yüzde 57.4’nün görücü, yüzde 8’nin berdel usulüyle, yüzde 13.5’nin de 16 yaşından küçük evlendiğini ifade eden Kızılkan, şöyle konuştu:
“Yüzlerce kadın öldürülme tehdidi altına yaşıyor. Ölüm tehdidi altında gelen kadınların sayısı her geçen gün artmaktadır. Son bir yılda ölüm tehdidi altında olan 42 kadın bize başvurdu. 2003 yılından bu yana toplam ‘Namus Adına İşlenen Cinayetleri Önleme ve Toplumsal Duyarlılık Yaratma Projesi” kapsamında 65 kadın öldürülme korkusuyla bize başvurdu. İnsanları, kadınları, erkekleri, anneleri, babaları, kocaları ve sevgilileri sistemin onlara uyguladığı rolleri reddetmeye,eşitlikçi bir yaşam tarzıyla yaşamaya davet ediyoruz. Savaşın evlere girmiş şekli olan kadına yönelik şiddete ‘hayır’ diyoruz.”
Kadınlar, şiddetten yakınıyor

Van Kadın Derneği’nin oluşturduğu Kadın Danışma Merkezi’ne yapılan başvurularda ilk sırayı şiddet alıyor.

ıÜüDanışma Merkezi’ne 3 ayda 82 kadının müracaat ettiğini bildiren Kadın Danışma Merkezi Proje Asistanı Gülseren Demir, bunlardan 60’ının şiddet gördüğü gerekçesiyle yardım istediğini, geri kalan müracaatların çoğunun iş talebiyle ilgili olduğunu kaydetti. Şiddete uğrayan kadınların son çare olarak merkeze geldiğini ifade eden Demir, kadınlara uyguladıkları hukuki yardımlar sonucu, 20 kadının kocasının 4320 sayılı yasa kapsamında evden uzaklaştırma cezası aldığını söyledi. Bölgedeki birçok kadının eşinden şiddet gördüğüne, ancak bölgenin sosyal yapısı gereği bu duruma sessiz kaldığına işaret eden Demir, şöyle dedi:
“Şiddetten kurtulmak için elinde hiçbir imkan bulunmayan birçok kadın, bunu kader olarak görmektedir. Ekonomik bağımsızlığı olmayan veeğitim alamayan kadınlar, bu durumu kabullenmek zorunda kalıyor.”

ŞİDDETTEN KORUNMA YOLLARI
Kadın Danışma Merkezi Proje Asistanı Gülseren Demir, şiddete uğradığı için Kadın Danışma Merkezi’ne gelen kadınlara psikolojik ve hukuki destek sağlamanın yanı sıra şiddetten korunma yollarıyla ilgili bilgi verdiklerini vurguladı. Demir, şiddetten korunmanın yollarını şöyle sıraladı:
“Şiddetle ilk karşılaşıldığında ‘hayır’ denilmelidir. Mutfak, banyo ve merdiven gibi tehlikeli olabilecek yerler ile silah ve kesicialetlerden uzak durulmalıdır. Evde silah varsa yok edilmeli, kaçmaya çalışılmalıdır. Komşularla dayanışma oluşturulmalı, önceden belirlenecek bir işaret aracılığıyla komşulardan yardım istenmeli, çocuklar yardım için dışarıya gönderilmelidir. Çocukların nüfus cüzdanları, önemli adresler, değerli eşyalar ile bir miktar paranın yer aldığı bir çanta, hazır bulundurmalıdır. Karakol ve Adli Tıp’tan rapor alınmalıdır. Savcılığa başvurularak şiddet uygulayan kişinin evden uzaklaştırılması denenmelidir.”